Περιγραφή
Οι Νύμφες στην Αρχαία Ελλάδα ήταν θεότητες. Ήταν κάτι σαν τις νεράιδες των παραμυθιών μας. Όλοι αγαπάμε τις νεράιδες, αλλά και αυτές αγαπούν πάρα πολύ τους ανθρώπους και τους προστατεύουν. Τις βλέπουμε σε εικόνες, τις πλάθουμε με τη φαντασία μας.
Οι Νύμφες αγαπούσαν και αυτές πάρα πολύ τους ανθρώπους, λάτρευαν να τους κάνουν παρέα και τους ευεργετούσαν. Ήταν πλάσματα ονειρικά, όμορφα, με υπέροχα ξέμπλεκα μαλλιά, που ήξεραν να χορεύουν και να τραγουδούν υπέροχα.
Όμως, παιδιά, σε αυτό το παραμύθι έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Οι Νύμφες του νερού είναι τσακωμένες, δεν μιλιούνται, και αυτό βέβαια έχει επιπτώσεις και στους ανθρώπους.
Που λέτε, είναι μαλωμένες οι Νύμφες Ναϊάδες, που ζουν στα νερά της ξηράς –στα ποτάμια, στις λίμνες, στις πηγές– με τις Νύμφες Νηρηίδες, που ζουν στα βάθη της θάλασσας.
Χαμός!
Γιατί; Θα δείτε…
Η Μαρία Χρηστάκη γεννήθηκε σε μια γειτονιά του Πειραιά τη δεκαετία του ’50.
Είναι απόφοιτος της Σχολής Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, κάτοχος MSc στην Περιβαλλοντική Γεωλογία και Ph.D. με θέμα «Η παρουσία του νερού στην εξέλιξη του Λεκανοπεδίου Αθηνών» από το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος. Έχει στο ενεργητικό της πλήθος δημοσιεύσεων.
Δίδαξε στο Κολλέγιο Αθηνών και στην Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά, ενώ εργάστηκε και στον ιδιωτικό τομέα.
Έχει συγγράψει γεωλογικές και παλαιοντολογικές ιστορίες, βιβλία για τα γεωλογικά μνημεία της Ελλάδας, καθώς και ιστορίες με ορυκτά, απλοποιημένες για το ευρύ κοινό, χωρίς να χάνουν σε τίποτα την επιστημονικότητά τους. Έχει, επίσης, συγγράψει σειρά παραμυθιών για παιδιά.
Κοινός παρονομαστής όλων των έργων της είναι η επιστημονικότητα και η αφήγηση.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.