Η Μαίρη Ελευθεριάδου, έχει κατακτήσει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά των αναγνωστών. Με πέντε βιβλία στο ενεργητικό της και ένα φανατικό κοινό που περιμένει με ανυπομονησία κάθε νέο της έργο, ξεχωρίζει για τη ζωντανή γραφή, τους αληθινούς χαρακτήρες και τις ιστορίες που συνδυάζουν συναίσθημα, ρεαλισμό και τρυφερότητα. Με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα, «Μια επικίνδυνη ιδέα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Οσελότος, η συγγραφέας μιλά για την έμπνευση, τους ήρωες, τις προκλήσεις και τα όνειρά της — αποδεικνύοντας πως το ταλέντο δεν έχει ηλικία, αλλά πάθος και συνέπεια.
- Είσαι μια πολύ νέα συγγραφέας με ήδη πλούσιο έργο και φανατικό αναγνωστικό κοινό. Πώς ξεκίνησε για σένα αυτό το ταξίδι στη λογοτεχνία;
Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ που με σκεφτήκατε για αυτή τη συνέντευξη και για τα τόσο καλά λόγια!
Το ταξίδι μου στη λογοτεχνία ξεκίνησε πολύ δειλά, από τη μεγάλη αγάπη που είχα από μικρή ηλικία για τα βιβλία. Ξεκίνησα διστακτικά να γράφω την πρώτη μου ιστορία γύρω στα δεκατρία, όμως τότε ντρεπόμουν απίστευτα στην ιδέα να διαβάσει κάποιος ό,τι έγραφα. Έτσι, για κάποια χρόνια το όνειρο αυτό έμεινε στο συρτάρι.
Δέκα χρόνια μετά, έπειτα από προσωπικά βιώματα και τη στήριξη των δικών μου ανθρώπων, ξεκίνησα να γράφω Το πιο μελωδικό ρεφρέν. Δύο χρόνια αργότερα, με το θάρρος που μου έδωσαν, τόλμησα να το εκδώσω – και κάπως έτσι βρήκε το «σπίτι» του!
- Το “Μια επικίνδυνη ιδέα” είναι το πέμπτο σου βιβλίο. Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε να το γράψεις;
Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησε από το προηγούμενο βιβλίο μου, τις Συγχορδίες καρδιάς! Εκεί είχα μια πρωταγωνίστρια συγγραφέα, τη Λίζα, και σκέφτηκα ότι αυτή θα μπορούσε να είναι η πλοκή του βιβλίου της — κάτι εντελώς διαφορετικό από εμένα και που τότε πίστευα πως δεν θα το έγραφα ποτέ.
Η πραγματικότητα όμως έχει περισσότερη φαντασία από τη μυθοπλασία! Μετά την παρότρυνση κάποιων αναγνωστών και συγγραφέων, όπως η Αθηνά Καμάτσου και η Μαρία Αλεξοπούλου, αποφάσισα να το δοκιμάσω και να το γράψω ως μια ολοκληρωμένη ιστορία.
Τελικά, πήγε πολύ καλύτερα απ’ όσο φανταζόμουν! Με ενέπνευσε η ανάπτυξη της τεχνολογίας και το πού μπορεί να φτάσει, αγγίζοντας τα όρια του ανθρώπινου. Τα ιδανικά, η ελευθερία γνώμης, η ανθρωπιά, η σύγκρουση με τα προσωπικά συμφέροντα και, φυσικά, ο αληθινός έρωτας είναι μερικά από τα θέματα που θίγονται. Και όπως σε όλες μου τις ιστορίες, η μουσική έχει τον δικό της ξεχωριστό ρόλο μέσα στην πλοκή.
- Τα βιβλία σου αγγίζουν βαθιά το συναίσθημα των αναγνωστών και αγαπιούνται ιδιαίτερα. Πιστεύεις πως αυτό οφείλεται στη θεματολογία, στους ήρωές σου ή στον τρόπο που γράφεις;
Χαίρομαι πολύ που το λες αυτό! Κάθε φορά που κάποιος αναγνώστης μου λέει ότι τον άγγιξε ένα από τα βιβλία μου, νιώθω πως όλη η προσπάθεια άξιζε και ότι έχει νόημα να συνεχίσω.
Νομίζω πως αυτό που αγγίζει τους περισσότερους είναι οι ρεαλιστικοί χαρακτήρες – το γεγονός ότι μπορούν να ταυτιστούν μαζί τους ή να τους καταλάβουν. Από την αρχή ήθελα να αποφύγω το κλισέ των «χάρτινων ηρώων» που είναι τέλειοι σε όλα. Χαίρομαι που μέχρι στιγμής το έχω καταφέρει!
- Αν έπρεπε να περιγράψεις το νέο σου βιβλίο με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;
«Μια αληθινή αγάπη». Είναι κάτι που χαρακτηρίζει τον έρωτα των πρωταγωνιστών μου. Ίσως είναι από τις πιο τρυφερές και άνευ όρων ιστορίες αγάπης που έχω γράψει μέχρι στιγμής — η σχέση της Αριάδνης και του Ματ.
- Πώς καταφέρνεις να συνδυάζεις τη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας με τη συγγραφή; Επηρεάζει η μία δραστηριότητα την άλλη;
Θα έλεγα ότι συνδυάζονται ιδανικά! Από τα χρόνια των σπουδών μου στη Γαλλική Φιλολογία, η Λογοτεχνία και η ανάλυση κειμένων σπουδαίων συγγραφέων με ενθουσίαζαν πάντα.
Σήμερα, έχω την τύχη να ασκώ το επάγγελμα που αγαπώ και παράλληλα να γράφω ιστορίες, συνδυάζοντας τα δύο μεγάλα μου όνειρα. Με καλή διάθεση, όλα γίνονται!
Όταν διδάσκω, είμαι απόλυτα αφοσιωμένη, ενώ όταν γράφω, η συγγραφή λειτουργεί για μένα ως χαλάρωση και αποφόρτιση. Η διόρθωση εκθέσεων και η ενασχόληση με τη γλώσσα με βοηθούν να έχω δομή και σαφήνεια και στις δικές μου ιστορίες.
- Ποιο μέρος της διαδικασίας της συγγραφής σε γοητεύει περισσότερο;
Όλα! Το κάθε στάδιο έχει τη δική του μαγεία — από τη σύλληψη της ιδέας, την ανάπτυξη των χαρακτήρων και των σκηνών, μέχρι τον λυτρωτικό επίλογο.
Κάθε ιστορία είναι ένα ξεχωριστό ταξίδι. Όταν φτάνω στο φινάλε, δυσκολεύομαι να αποχωριστώ τους ήρωές μου… Ίσως γι’ αυτό να γράφω συνέχειες ή spin-off!
- Υπάρχει κάποιος ήρωας από τα βιβλία σου που νιώθεις πιο κοντά σου;
Νομίζω ότι τα περισσότερα κοινά τα έχω με τη Μελίνα από την Επικίνδυνη ιδέα, την κολλητή φίλη της πρωταγωνίστριας – και το έχουν επιβεβαιώσει και δικοί μου άνθρωποι που διάβασαν το βιβλίο πριν εκδοθεί!
Ωστόσο, και με την Ηλέκτρα από το Πιο μελωδικό ρεφρέν ένιωσα μεγάλη ταύτιση, καθώς ήταν η πρώτη μου ηρωίδα και αυθόρμητα της έδωσα πολλά δικά μου στοιχεία.
- Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχεις συναντήσει μέχρι σήμερα στη συγγραφή;
Μια μεγάλη πρόκληση ήταν όταν έγραφα τις Συγχορδίες καρδιάς, όπου εναλλάσσονταν οι οπτικές των δύο φίλων, της Αναστασίας και της Λίζας. Ήταν κάτι που δεν είχα ξανακάνει και με δυσκόλεψε αρκετά, όπως και η ανάγκη να διατηρηθεί η αλληλουχία γεγονότων με τα δύο προηγούμενα βιβλία (Το πιο μελωδικό ρεφρέν και Ένα βαλς κάτω απ’ τα αστέρια).
Μετά από αυτό, σκέφτηκα ότι το επόμενο θα είναι «παιχνιδάκι» — αλλά και η Επικίνδυνη ιδέα είχε τη δική της δυσκολία, καθώς είναι ένα ρομαντικό δυστοπικό με στοιχεία φαντασίας, κάτι εντελώς διαφορετικό για μένα.
- Το κοινό σου είναι πολύ δραστήριο και εκφράζει συχνά τον ενθουσιασμό του για τα έργα σου. Πώς βιώνεις αυτή την αγάπη;
Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη! Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα λάμβανα τόση αγάπη και στήριξη. Με συγκινεί βαθιά και, ειλικρινά, για αυτούς συνεχίζω να γράφω.
- Ποιοι συγγραφείς, Έλληνες ή ξένοι, σε έχουν επηρεάσει περισσότερο;
Αγαπώ να διαβάζω τις Ali Hazelwood, Elena Armas, Emily Henry, Αθηνά Καμάτσου, Τατιάνα Τζινιώλη και Χριστίνα Μαραγκάκη.
Ξέρω ότι όποτε πάρω στα χέρια μου κάποιο βιβλίο τους, θα το απολαύσω 100%! Η καθεμία έχει το δικό της ύφος και αυτό με εμπνέει να καλλιεργώ κι εγώ τη δική μου συγγραφική ταυτότητα.
- Αν το “Μια επικίνδυνη ιδέα” γινόταν ταινία ή σειρά, ποιον θα φανταζόσουν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση! Νομίζω ότι θα γινόταν εξαιρετική ταινία ή σειρά.
Στο «κάστινγκ» του μυαλού μου, ο Ορέστης Χαλκιάς και η Αναστασία Τσιλιμπίου θα ήταν οι ιδανικοί πρωταγωνιστές για τους ρόλους του Ματ και της Αριάδνης.
- Έχεις ήδη πέντε βιβλία σε τόσο νεαρή ηλικία. Υπάρχει κάποια “συνταγή” επιτυχίας που ακολουθείς ή βασίζεσαι στο ένστικτό σου;
Βασίζομαι στο ένστικτό μου. Μου αρέσει να γράφω ιστορίες που πηγάζουν από την καρδιά και την ανάγκη να ειπωθούν — όχι από στρατηγική ή πρόγραμμα.
- Ποιο μήνυμα θα ήθελες να μείνει στον αναγνώστη αφού ολοκληρώσει το βιβλίο σου;
Να ακούει την καρδιά του, να παλεύει για την ελευθερία του και να μην χάνει τις αξίες του — την αγάπη, τον σεβασμό και την αποδοχή απέναντι σε κάθε τι διαφορετικό.
- Τι να περιμένουμε από εσένα στη συνέχεια; Ετοιμάζεις κάτι νέο;
Υπάρχουν αρκετές ιδέες — καθόλου επικίνδυνες, χεχε! — αλλά σκοπεύω να πάρω έναν μικρό δημιουργικό χρόνο ξεκούρασης.
Πάντως, η ιστορία των φίλων της Αριάδνης έχει πολλά ακόμη να πει… κάτι υπάρχει στα σκαριά!
- Αν μπορούσες να δώσεις μία συμβουλή σε έναν νέο άνθρωπο που ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας, ποια θα ήταν;
Να γράφει με την καρδιά του, να ακολουθεί το ένστικτό του και να μην εγκαταλείπει ποτέ το όνειρό του — ακόμη κι αν συναντήσει απορρίψεις στην πορεία. Οι βιβλιοθήκες μας έχουν ανάγκη από νέες, εμπνευσμένες πένες!
- Με αφοπλιστική ειλικρίνεια και νεανική φρεσκάδα, η Μαίρη Ελευθεριάδου μας ταξιδεύει ξανά σε κόσμους γεμάτους συναίσθημα, ρεαλισμό και πίστη στην αγάπη. Με το νέο της μυθιστόρημα «Μια επικίνδυνη ιδέα» συνεχίζει τη σταθερά ανοδική της πορεία στον χώρο της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, κερδίζοντας όλο και περισσότερους αναγνώστες που αναγνωρίζουν στη γραφή της κάτι αληθινό, ανθρώπινο και βαθιά συγκινητικό.
Η Μαίρη Ελευθεριάδου, έχει κατακτήσει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά των αναγνωστών. Με πέντε βιβλία στο ενεργητικό της και ένα φανατικό κοινό που περιμένει με ανυπομονησία κάθε νέο της έργο, ξεχωρίζει για τη ζωντανή γραφή, τους αληθινούς χαρακτήρες και τις ιστορίες που συνδυάζουν συναίσθημα, ρεαλισμό και τρυφερότητα. Με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα, «Μια επικίνδυνη ιδέα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Οσελότος, η συγγραφέας μιλά για την έμπνευση, τους ήρωες, τις προκλήσεις και τα όνειρά της — αποδεικνύοντας πως το ταλέντο δεν έχει ηλικία, αλλά πάθος και συνέπεια.
- Είσαι μια πολύ νέα συγγραφέας με ήδη πλούσιο έργο και φανατικό αναγνωστικό κοινό. Πώς ξεκίνησε για σένα αυτό το ταξίδι στη λογοτεχνία;
Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ που με σκεφτήκατε για αυτή τη συνέντευξη και για τα τόσο καλά λόγια!
Το ταξίδι μου στη λογοτεχνία ξεκίνησε πολύ δειλά, από τη μεγάλη αγάπη που είχα από μικρή ηλικία για τα βιβλία. Ξεκίνησα διστακτικά να γράφω την πρώτη μου ιστορία γύρω στα δεκατρία, όμως τότε ντρεπόμουν απίστευτα στην ιδέα να διαβάσει κάποιος ό,τι έγραφα. Έτσι, για κάποια χρόνια το όνειρο αυτό έμεινε στο συρτάρι.
Δέκα χρόνια μετά, έπειτα από προσωπικά βιώματα και τη στήριξη των δικών μου ανθρώπων, ξεκίνησα να γράφω Το πιο μελωδικό ρεφρέν. Δύο χρόνια αργότερα, με το θάρρος που μου έδωσαν, τόλμησα να το εκδώσω – και κάπως έτσι βρήκε το «σπίτι» του!
- Το “Μια επικίνδυνη ιδέα” είναι το πέμπτο σου βιβλίο. Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε να το γράψεις;
Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησε από το προηγούμενο βιβλίο μου, τις Συγχορδίες καρδιάς! Εκεί είχα μια πρωταγωνίστρια συγγραφέα, τη Λίζα, και σκέφτηκα ότι αυτή θα μπορούσε να είναι η πλοκή του βιβλίου της — κάτι εντελώς διαφορετικό από εμένα και που τότε πίστευα πως δεν θα το έγραφα ποτέ.
Η πραγματικότητα όμως έχει περισσότερη φαντασία από τη μυθοπλασία! Μετά την παρότρυνση κάποιων αναγνωστών και συγγραφέων, όπως η Αθηνά Καμάτσου και η Μαρία Αλεξοπούλου, αποφάσισα να το δοκιμάσω και να το γράψω ως μια ολοκληρωμένη ιστορία.
Τελικά, πήγε πολύ καλύτερα απ’ όσο φανταζόμουν! Με ενέπνευσε η ανάπτυξη της τεχνολογίας και το πού μπορεί να φτάσει, αγγίζοντας τα όρια του ανθρώπινου. Τα ιδανικά, η ελευθερία γνώμης, η ανθρωπιά, η σύγκρουση με τα προσωπικά συμφέροντα και, φυσικά, ο αληθινός έρωτας είναι μερικά από τα θέματα που θίγονται. Και όπως σε όλες μου τις ιστορίες, η μουσική έχει τον δικό της ξεχωριστό ρόλο μέσα στην πλοκή.
- Τα βιβλία σου αγγίζουν βαθιά το συναίσθημα των αναγνωστών και αγαπιούνται ιδιαίτερα. Πιστεύεις πως αυτό οφείλεται στη θεματολογία, στους ήρωές σου ή στον τρόπο που γράφεις;
Χαίρομαι πολύ που το λες αυτό! Κάθε φορά που κάποιος αναγνώστης μου λέει ότι τον άγγιξε ένα από τα βιβλία μου, νιώθω πως όλη η προσπάθεια άξιζε και ότι έχει νόημα να συνεχίσω.
Νομίζω πως αυτό που αγγίζει τους περισσότερους είναι οι ρεαλιστικοί χαρακτήρες – το γεγονός ότι μπορούν να ταυτιστούν μαζί τους ή να τους καταλάβουν. Από την αρχή ήθελα να αποφύγω το κλισέ των «χάρτινων ηρώων» που είναι τέλειοι σε όλα. Χαίρομαι που μέχρι στιγμής το έχω καταφέρει!
- Αν έπρεπε να περιγράψεις το νέο σου βιβλίο με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;
«Μια αληθινή αγάπη». Είναι κάτι που χαρακτηρίζει τον έρωτα των πρωταγωνιστών μου. Ίσως είναι από τις πιο τρυφερές και άνευ όρων ιστορίες αγάπης που έχω γράψει μέχρι στιγμής — η σχέση της Αριάδνης και του Ματ.
- Πώς καταφέρνεις να συνδυάζεις τη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας με τη συγγραφή; Επηρεάζει η μία δραστηριότητα την άλλη;
Θα έλεγα ότι συνδυάζονται ιδανικά! Από τα χρόνια των σπουδών μου στη Γαλλική Φιλολογία, η Λογοτεχνία και η ανάλυση κειμένων σπουδαίων συγγραφέων με ενθουσίαζαν πάντα.
Σήμερα, έχω την τύχη να ασκώ το επάγγελμα που αγαπώ και παράλληλα να γράφω ιστορίες, συνδυάζοντας τα δύο μεγάλα μου όνειρα. Με καλή διάθεση, όλα γίνονται!
Όταν διδάσκω, είμαι απόλυτα αφοσιωμένη, ενώ όταν γράφω, η συγγραφή λειτουργεί για μένα ως χαλάρωση και αποφόρτιση. Η διόρθωση εκθέσεων και η ενασχόληση με τη γλώσσα με βοηθούν να έχω δομή και σαφήνεια και στις δικές μου ιστορίες.
- Ποιο μέρος της διαδικασίας της συγγραφής σε γοητεύει περισσότερο;
Όλα! Το κάθε στάδιο έχει τη δική του μαγεία — από τη σύλληψη της ιδέας, την ανάπτυξη των χαρακτήρων και των σκηνών, μέχρι τον λυτρωτικό επίλογο.
Κάθε ιστορία είναι ένα ξεχωριστό ταξίδι. Όταν φτάνω στο φινάλε, δυσκολεύομαι να αποχωριστώ τους ήρωές μου… Ίσως γι’ αυτό να γράφω συνέχειες ή spin-off!
- Υπάρχει κάποιος ήρωας από τα βιβλία σου που νιώθεις πιο κοντά σου;
Νομίζω ότι τα περισσότερα κοινά τα έχω με τη Μελίνα από την Επικίνδυνη ιδέα, την κολλητή φίλη της πρωταγωνίστριας – και το έχουν επιβεβαιώσει και δικοί μου άνθρωποι που διάβασαν το βιβλίο πριν εκδοθεί!
Ωστόσο, και με την Ηλέκτρα από το Πιο μελωδικό ρεφρέν ένιωσα μεγάλη ταύτιση, καθώς ήταν η πρώτη μου ηρωίδα και αυθόρμητα της έδωσα πολλά δικά μου στοιχεία.
- Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχεις συναντήσει μέχρι σήμερα στη συγγραφή;
Μια μεγάλη πρόκληση ήταν όταν έγραφα τις Συγχορδίες καρδιάς, όπου εναλλάσσονταν οι οπτικές των δύο φίλων, της Αναστασίας και της Λίζας. Ήταν κάτι που δεν είχα ξανακάνει και με δυσκόλεψε αρκετά, όπως και η ανάγκη να διατηρηθεί η αλληλουχία γεγονότων με τα δύο προηγούμενα βιβλία (Το πιο μελωδικό ρεφρέν και Ένα βαλς κάτω απ’ τα αστέρια).
Μετά από αυτό, σκέφτηκα ότι το επόμενο θα είναι «παιχνιδάκι» — αλλά και η Επικίνδυνη ιδέα είχε τη δική της δυσκολία, καθώς είναι ένα ρομαντικό δυστοπικό με στοιχεία φαντασίας, κάτι εντελώς διαφορετικό για μένα.
- Το κοινό σου είναι πολύ δραστήριο και εκφράζει συχνά τον ενθουσιασμό του για τα έργα σου. Πώς βιώνεις αυτή την αγάπη;
Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη! Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα λάμβανα τόση αγάπη και στήριξη. Με συγκινεί βαθιά και, ειλικρινά, για αυτούς συνεχίζω να γράφω.
- Ποιοι συγγραφείς, Έλληνες ή ξένοι, σε έχουν επηρεάσει περισσότερο;
Αγαπώ να διαβάζω τις Ali Hazelwood, Elena Armas, Emily Henry, Αθηνά Καμάτσου, Τατιάνα Τζινιώλη και Χριστίνα Μαραγκάκη.
Ξέρω ότι όποτε πάρω στα χέρια μου κάποιο βιβλίο τους, θα το απολαύσω 100%! Η καθεμία έχει το δικό της ύφος και αυτό με εμπνέει να καλλιεργώ κι εγώ τη δική μου συγγραφική ταυτότητα.
- Αν το “Μια επικίνδυνη ιδέα” γινόταν ταινία ή σειρά, ποιον θα φανταζόσουν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση! Νομίζω ότι θα γινόταν εξαιρετική ταινία ή σειρά.
Στο «κάστινγκ» του μυαλού μου, ο Ορέστης Χαλκιάς και η Αναστασία Τσιλιμπίου θα ήταν οι ιδανικοί πρωταγωνιστές για τους ρόλους του Ματ και της Αριάδνης.
- Έχεις ήδη πέντε βιβλία σε τόσο νεαρή ηλικία. Υπάρχει κάποια “συνταγή” επιτυχίας που ακολουθείς ή βασίζεσαι στο ένστικτό σου;
Βασίζομαι στο ένστικτό μου. Μου αρέσει να γράφω ιστορίες που πηγάζουν από την καρδιά και την ανάγκη να ειπωθούν — όχι από στρατηγική ή πρόγραμμα.
- Ποιο μήνυμα θα ήθελες να μείνει στον αναγνώστη αφού ολοκληρώσει το βιβλίο σου;
Να ακούει την καρδιά του, να παλεύει για την ελευθερία του και να μην χάνει τις αξίες του — την αγάπη, τον σεβασμό και την αποδοχή απέναντι σε κάθε τι διαφορετικό.
- Τι να περιμένουμε από εσένα στη συνέχεια; Ετοιμάζεις κάτι νέο;
Υπάρχουν αρκετές ιδέες — καθόλου επικίνδυνες, χεχε! — αλλά σκοπεύω να πάρω έναν μικρό δημιουργικό χρόνο ξεκούρασης.
Πάντως, η ιστορία των φίλων της Αριάδνης έχει πολλά ακόμη να πει… κάτι υπάρχει στα σκαριά!
- Αν μπορούσες να δώσεις μία συμβουλή σε έναν νέο άνθρωπο που ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας, ποια θα ήταν;
Να γράφει με την καρδιά του, να ακολουθεί το ένστικτό του και να μην εγκαταλείπει ποτέ το όνειρό του — ακόμη κι αν συναντήσει απορρίψεις στην πορεία. Οι βιβλιοθήκες μας έχουν ανάγκη από νέες, εμπνευσμένες πένες!
- Με αφοπλιστική ειλικρίνεια και νεανική φρεσκάδα, η Μαίρη Ελευθεριάδου μας ταξιδεύει ξανά σε κόσμους γεμάτους συναίσθημα, ρεαλισμό και πίστη στην αγάπη. Με το νέο της μυθιστόρημα «Μια επικίνδυνη ιδέα» συνεχίζει τη σταθερά ανοδική της πορεία στον χώρο της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, κερδίζοντας όλο και περισσότερους αναγνώστες που αναγνωρίζουν στη γραφή της κάτι αληθινό, ανθρώπινο και βαθιά συγκινητικό.