Περιγραφή
Είναι κάτι ώρες μαχαίρια, ρε φίλε, στις θλιμμένες γειτονιές τών τσιμεντουπόλεων το απόγευμα που ο πατέρας παίζει μπάσκετ με τον γιο του στο παρκάκι.
Είναι κάτι ώρες στις κουπαστές τών πλοίων την ώρα που φεύγουν· κάτι ώρες, ρε φίλε, στις εθνικές οδούς το σούρουπο που δύει ο ήλιος.
Βρίσκει κι αυτός ο πούστης κάτι ώρες να τα βάψει όλα κόκκινα… Μα κάτι ώρες!
«Γράφεις;», με ρώτησε.
«Ναι».
«Άρα είσαι», μού είπε.
«Όχι, δεν είμαι συγγραφέας», απάντησα. «Απλώς γράφω τις σκέψεις μου. Καμιά φορά ξεχνιέμαι και τις λέω δυνατά. Γράφω από μικρός –θυμάμαι– γράφω πολύ, κάθε μέρα· με πένες μελάνης πάντα, που μ’ αρέσουν».
Όλα έχουν την στιγμή τους. Κι άλλο βιβλίο, λοιπόν. Ευγνώμων!
Καλό ταξίδι στις στιγμές μας! Στις ώρες μας!
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.