Λαβύρινθος, 23 σημεία φυγής

Η Δωροθέα Κόλια γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαρκόπουλο Μεσογαίας, ενώ τα τελευταία χρόνια ζει με την οικογένειά της στο Πόρτο Ράφτη. Στον εικαστικό χώρο ενεπλάκη από πολύ μικρή ηλικία ως αποτέλεσμα εσωτερικής παρόρμησης, η οποία την οδήγησε να ακολουθήσει αντίστοιχες σπουδές στη σχολή Βακαλό (BA in Arts and Design, University of Derby, UK) και παράλληλα παρακολούθηση μεταπτυχιακών μαθημάτων Art Therapy. Το έργο της δημιουργού έχει ως κέντρο την επιθυμία επικοινωνίας, μεταφοράς μηνυμάτων και γνώσης, αποσκοπώντας σε μια πιο βιωματική μορφή τέχνης. Η πολυετής εμπειρία της στη διδασκαλία Αγγλικών σε παιδιά, ενώθηκε με το καλλιτεχνικό της χάρισμα, επιχειρώντας να φέρει την τέχνη ως εναλλακτική λύση, ή παράλληλο τρόπο μάθησης διαφόρων αντικειμένων (καλλιτεχνικά μαθήματα σε παιδιά προσφύγων, περιβαλλοντικά σεμινάρια σε εκπαιδευτικούς, εικαστικά εργαστήρια ιστορίας στην α΄βάθμια εκπαίδευση κλπ). Όραμά της είναι η δημιουργία ενός βιωματικού συστήματος διδασκαλίας μέσω της τέχνης, που να συμπληρώνει τον κλασσικό τρόπο εκμάθησης της ιστορίας.

Το βιβλίο αυτό είναι μια πρόταση εισόδου στον ονειρικό κόσμο. Τον κόσμο του υποσυνειδήτου ο οποίος αναδύεται μέσα από τους συμβολισμούς της παγκόσμιας λογοτεχνίας και του Αρχαίου και αρχετυπικού Μύθου. Με άρμα την εικαστική τέχνη και τη λογοτεχνία αποτελεί μια απόπειρα φυγής (έστω προσωρινής) από τον Λαβύρινθο.

Dorothea Kolia was born and grew up in Markopoulo, Mesogeas, and, for the past few years, has been living in Porto Rafti with her family.

She was inwardly impelled, from a very early age, to become involved with the visual arts, which led her to attend a course of studies at the Vakalo School of Arts, with a BA in Arts and Design from the University of Derby, UK, combined with a postgraduate course in Art Therapy.

The central theme of the artist’s work is a desire for communication, transferring messages and knowledge, while aiming at a more sustainable art form.

Her experience in teaching English to children for several years has combined with her artistic talents by attempting to present Art as an alternative solution or as a parallel learning method in various areas (art lessons for refugee children, environmental seminars for teachers, visual art history workshops in primary education etc.)

It is her vision to create a sustainable teaching system through Art, which will complete the classic methods for teaching history.