Ο καρχαρίας

Γεννήθηκα στην Αθήνα. Είμαι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχω κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στην κατεύθυνση «Παιδαγωγική και Διδακτική στην Προσχολική Εκπαίδευση» με ειδίκευση «Γλώσσα και Γραμματισμός στην Προσχολική Εκπαίδευση» και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο ΠΜΣ με τίτλο: «Επιστήμες της Αγωγής, Κριτική Παιδαγωγική και Εκπαίδευση Εκπαιδευτικών». Είμαι μόνιμη νηπιαγωγός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από το 2007. Από την παιδική μου ηλικία θυμάμαι τον εαυτό μου αγκαλιά με ένα εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο. Όνειρό μου ήταν τότε να γίνω κάποτε κι εγώ μια συγγραφέας. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε και το παιδικό βιβλίο «O καρχαρίας» σε συνεργασία με τον συγγραφέα Αθανάσιο Σακελλαρίδη, που εύχομαι ολόψυχα ν’ αγαπηθεί από όλα τα μικρά παιδιά.

Ο Αθανάσιος Σακελλαρίδης είναι μόνιμος δάσκαλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από το 1999 και με επιπλέον εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή (Διδασκαλείο «Μαρία Αμαριώτου»). Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών, όπως και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο ΠΜΣ των Επιστημών Αγωγής, ενώ το ερευνητικό του ενδιαφέρον στρέφεται προς την Κριτική Παιδαγωγική και τα στερεότυπα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Έχει πλούσια συνδικαλιστική δράση από πολλαπλές θέσεις ευθύνης, ενώ έχει διατελέσει μέλος σε δημοτικές και σχολικές επιτροπές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Την τρέχουσα περίοδο είναι διευθυντής σχολικής μονάδας στην πόλη των Χανίων.
Η συνεργατική γραφή, και στη συγκεκριμένη περίπτωση με τη συγγραφέα Λούβρου Ελένη, ενισχύει σημαντικά τη δημιουργικότητα, γιατί μέσα από την αλληλεπίδραση, αναπτύσσεται η φαντασία και η έμπνευση, καθώς το έργο αποκτά μια μορφή που κανείς μεμονωμένος συγγραφέας δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει από μόνος του. Αυτή η συνεχής αλληλεπίδραση προσδίδει στην τελική δημιουργία μεγαλύτερο βάθος και πλουσιότερο περιεχόμενο.
Τέλος, σε ό,τι αφορά το θέμα και στο πλαίσιο των στερεότυπων και της κριτικής παιδαγωγικής, μέσα από το βιβλίο με ευχάριστο και έμμετρο λόγο, αλλά και την πλούσια εικονογράφηση, επιχειρείται μια αποστασιοποίηση της εξωτερικής εικόνας με τα βαθύτερα συναισθήματα και τις σκέψεις που κρατά κάποιος καλά κρυμμένα, οδηγώντας πολλές φορές σε μια αναντιστοιχία ανάμεσα σε αυτό που φαίνεται και σε αυτό που πραγματικά υπάρχει μέσα του, όπως και ο ήρωας του παραμυθιού.